||Sundarakanda ||

|| Sarga 18||( Slokas in Kannada )

 

(PS: This is a true translation of the Sanskrit epic which tends to have long descriptive sentences which are retained as they are)

||om tat sat||

ಸುಂದರಕಾಂಡ.
ಅಥ ಅಷ್ಟಾದಶಸ್ಸರ್ಗಃ

ತಥಾ ವಿಪ್ರೇಕ್ಷಮಾನಸ್ಯ ವನಂ ಪುಷ್ಪಿತ ಪಾದಪಂ|
ವಿಚಿನ್ವತಶ್ಚ ವೈದೇಹೀಂ ಕಿಂಚಿಚ್ಚೇಷಾ ನಿಶಾsಭವತ್||1||

ಸ|| ಪುಷ್ಪಿತ ಪಾದಪಂ ವಿಪ್ರೇಕ್ಷಮಾನಸ್ಯ ವೈದೇಹೀಂ ವಿಚಿನ್ವತಃ ಚ ತಥಾ ನಿಶಾ ಕಿಂಚಿತ್ ಶೇಷಾ ಅಭವತ್ |

While seeing those trees with flowers and searching for Sita very little of the night was left.

ಷಡಂಗವೇದವಿದುಷಾಂ ಕ್ರತುಪ್ರವರಯಾಜಿನಾಂ|
ಶುಶ್ರಾವ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಾಂಶ್ಚ ವಿರಾತ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮರಕ್ಷಸಾಮ್||2||
ಅಥಮಂಗಳವಾದಿತ್ರೈಃ ಶಬ್ದೈಃ ಶ್ರೋತ್ರಮನೋಹರೈಃ|
ಪ್ರಾಬುಧ್ಯತ ಮಹಾಬಾಹುಃ ದಶಗ್ರೀವೋ ಮಹಾಬಲಃ||3||

ಸ|| ವಿರಾತ್ರೇ ಸಃ ಷಡಂಗವೇದವಿದುಷಾಂ ಕ್ರತುಪ್ರವರಯಾಜಿನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮ ರಕ್ಷಸಾಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಾಂ ಚ ಶುಶ್ರಾವ|| ಅಥ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಮಹಾಬಲಃ ದಶಗ್ರೀವಃ ಶ್ರುತಿಮನೋಹರಃ ಮಂಗಳವಾದಿತ್ರ ಶಬ್ದೈಃ ಪ್ರಾಬುಧ್ಯತ ||

At the end of the night he heard sound of Vedas from those Brahmins among Rakshasas who are experts in the Vedas and the six auxiliary parts there of and who are also experts on performing sacrificial ceremonies. Then the powerful ten headed one with powerful arms was awakened by the delightful sounds of auspicious musical instruments.

ವಿಬುಧ್ಯತು ಯಥಾಕಾಲಂ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್|
ಸ್ರಸ್ತಮಾಲ್ಯಾಂಬರಧರೋ ವೈದೇಹೀಮ್ ಅನ್ವಚಿಂತಯತ್||4||
ಭೃಶಂ ನಿಯುಕ್ತಸ್ತಸ್ಯಾಂ ಚ ಮದನೇನ ಮದೋತ್ಕಟಾಃ|
ನ ಸ ತಂ ರಾಕ್ಷಸಂ ಕಾಮಂ ಶಶಾಕಾತ್ಮನಿ ಗೂಹಿತಮ್||5||

ಸ|| ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರಃ ಯಥಾಕಾಲಂ ವಿಬುಧ್ಯ ಸ್ರಸ್ತಮಾಲ್ಯಾಂಬರಧರಃ ವೈದೇಹೀಂ ಅನ್ವಚಿಂತಯತ್ ||ಸ|| ತಸ್ಯಾಂ ಮದನೇನ ಭೃಶಮ್ ನಿಯುಕ್ತಃ ಮದೋತ್ಕಟಃ ಸಃ ರಾಕ್ಷಸಃ ತಂ ಕಾಮಂಆತ್ಮನಿ ಗುಹಿತುಂ ನ ಶಶಾಕ||

The valorous king of Rakshasas waking up as per time with disarranged garlands and garments thought about Vaidehi. Gripped on account of his exceedingly high passion for her and overwhelmed with that passion the Rakshasa could not hide his passion within himself.

ಸ ಸರ್ವಾಭರಣೈರ್ಯುಕ್ತೋ ಬಿಭ್ರತ್ ಶ್ರಿಯಮನುತ್ತಮಾಂ|
ತಾಂ ನಗೈರ್ಬಹುಭಿ ರ್ಜುಷ್ಟಾಂ ಸರ್ವಪುಷ್ಪಫಲೋಪಗೈಃ||6||
ವೃತಾಂ ಪುಷ್ಕರಿಣೀಭಿಶ್ಚನಾನಾಪುಷ್ಪೋಪಶೋಭಿತಾಮ್|
ಸದಾಮದೈಶ್ಚ ವಿಹಗೈಃ ವಿಚಿತ್ರಾಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್||7||

ಸ||ಸಃ ಸರ್ವಾಭರಣಯುಕ್ತಃ ಅನುತ್ತಮಾಮ್ ಶ್ರಿಯಂ ಬಿಭ್ರತ್ ಸರ್ವಪುಷ್ಪಫಲೋಪಭೈಃ ಬಹುಭಿಃ ನಗೈಃ ಜುಷ್ಟಾಮ್ ತಾಂ||ಪುಷ್ಕರಣೀಭಿಃ ವೃತ್ತಾಂ ನಾನಾಪುಷ್ಪೋಪಶೋಭಿತಾಮ್ ಸದಾ ಮದೈಶ್ಚ ವಿಹಗೈಃ ವಿಚಿತ್ರಾಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್||

Adorned with all excellent ornaments glowing with splendor, he went to (that grove) full of trees filled with all kinds of flowers and fruits. The grove was full of ponds shining with variety of flowers as also with colorful birds which are excited and looked wonderful.

ಈಹಾಮೃಗೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರ್ಜುಷ್ಟಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮನೋಹರೈಃ|
ವೀಥೀಃ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಶ್ಚ ಮಣಿಕಾಂಚನತೋರಣಾಃ||8||
ನಾನಾಮೃಗ ಗಣಾಕೀರ್ಣಮ್ ಫಲೈಃ ಪ್ರಪತಿತೈರ್ವೃತಾಮ್|
ಅಶೋಕವನಿಕಾಮೇವ ಪ್ರಾವಿಶತ್ ಸಂತತದ್ರುಮಾಮ್||9||

ಸ|| ಮಣಿಕಾಂಚನ ತೋರಣಾಃ ದೃಷ್ಟಿಮನೋಹರೈಃ ವೀಥೀಃ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಃ ಚ ವಿವಿಧೈಃ ಇಹಾಮೃಗೈಃ ಚ ಜುಷ್ಟಾಂ ನಾನಾಮೃಗಗಣಾಕೀರ್ಣಂ ಪ್ರಪಿತೈಃ ಫಲೈಃ ವೃತಾಂ ಸಂತತದ್ರುಮಾಮ್ ಅಶೋಕವನಿಕಾಂ ಏವ ಪ್ರಾವಿಶತ್ ||

He entered the Ashoka grove observing path ways, gateways ornamented with gold and gems,as well as the pleasant to look at the grove filled with trees, occupied by several wolves, filled with variety of herds of animals , with fruits fallen from the trees.

ಅಂಗನಾಶತಮಾತ್ರಂತು ತಂ ವ್ರಜಂತ ಮನುವ್ರಜತ್|
ಮಹೇಂದ್ರಮಿವ ಪೌಲಸ್ತ್ಯಂ ದೇವಗಂಧರ್ವಯೋಷಿತಃ||10||
ದೀಪಿಕಾಃ ಕಾಂಚನೀಃ ಜ್ಜಗೃಹು ಸ್ತತ್ರ ಯೋಷಿತಃ|
ವಾಲವ್ಯಜನಹಸ್ತಾಶ್ಚ ತಾಲವೃಂತಾನಿ ಚಾಪರಾಃ||11||
ಕಾಂಚನೈರಪಿ ಭೃಂಗಾರೈಃ ಜಹ್ರುಃ ಸಲಿಲಮಗ್ರತಃ||
ಮಂಡಲಾಗ್ರಾನ್ ಬೃಸೀಂಚೈವ ಗೃಹ್ಯಾsನ್ಯಾಃ ಪೃಷ್ಠತೋ ಯಯುಃ||12||
ಕಾಚಿತ್ ರತ್ನಮಯೀಂ ಸ್ಥಾಲೀಂ ಪೂರ್ಣಾಂ ಪಾನಸ್ಯ ಭಾಮಿನೀ|
ದಕ್ಷಿಣಾ ದಕ್ಷಿಣೇನೈವ ತದಾ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ||13||

ಸ||ವ್ರಜನ್ತಂ ತಂ ಪೌಲಸ್ತ್ಯಂ ಶತಮಾತ್ರಂ ಅಂಗನಾಃ ಮಹೇಂದ್ರಂ ದೇವಗಂಧರ್ವಯೋಷಿತಾಃ ಇವ ಅನುವ್ರಜತ್|| ತತ್ರ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಯೋಷಿತಃ ಕಾಂಚನೀಃ ದೀಪಿಕಾಃ ಜಗೃಹು| ಅಪರಾಃ ತಾಲವೃಂತಾನಿ ಜಗೃಹು| (ಅಪರಾಃ) ವ್ಯಾಲವ್ಯಜನ ಹಸ್ತಾಃ ಚ||ಅಗ್ರತಃ ಕಾಂಚನೈಃ ಭೃಂಗಾರೈಃ ಸಲಿಲಂ ಜಹೃಃ |ಅನ್ಯಾಃ ಮಂಡಲಾಗ್ರಾಃ ಬೃಸೀಃ ಚ ಅಪಿ ಗೃಹ್ಯ ಪೃಷ್ಟತಃ ಯಯುಃ ||ಸ|| ಕಾಚಿತ್ ದಕ್ಷಿಣಾ ಭಾಮಿನೀ ರತ್ನಮಯೀಂ ಪೂರ್ಣಂ ಪಾನಸ್ಯ ಸ್ಥಲೀಂ ದಕ್ಷಿಣೇನೈವ ಪಾಣಿನಾ ಜಗ್ರಾಹ||

That wandering son of Pulastya was followed by hundred women like Indra was followed by Deva Gandharva women. There some women carried golden lamps. Others carried palm leaf fans. Some others held fans made of hair from Yak's tail. Some carried water in golden picthers in the front. Others in the back carried circular seats as they moved. One courteous women carried a gem studded jar filled with wine in her right hand only.

ರಾಜಹಂಸ ಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಛತ್ರಂ ಪೂರ್ಣಶಶಿಪ್ರಭಮ್|
ಸೌವರ್ಣದಂಡಮಪರಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪೃಷ್ಠತೋ ಯಯೌ||14||

ಸ|| ಅಪರಾ ರಾಜಹಂಸ ಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಪೂರ್ಣಶಶಿಪ್ರಭಂ ಸೌವರ್ಣದಂಡಂ ಛತ್ರಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪೃಷ್ಟತಃ ಯಯೌ||

Another carried a umbrella with golden handle resembling a royal swan and bright like a full moon.

ನಿದ್ರಾಮದ ಪರೀತಾಕ್ಷ್ಯೋ ರಾವಣಸ್ಯೋತ್ತಮಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ|
ಅನುಜಗ್ಮುಃ ಪತಿಂ ವೀರಂ ಘನಂ ವಿದ್ಯುಲ್ಲತಾಇವ||15||
ವ್ಯಾವಿದ್ಧಹಾರಕೇಯೂರಾಃ ಸಮಾ ಮೃದಿತವರ್ಣಕಾಃ|
ಸಮಾಗಳಿತ ಕೇಶಾಂತಾಃ ಸಸ್ವೇದ ವದನಾಸ್ತಥಾ||16||

ಸ|| ನಿದ್ರಾ ಮದ ಪರೀತಾಕ್ಷ್ಯಃ ರಾವಣಸ್ಯ ಉತ್ತಮಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ವಿದ್ಯುಲ್ಲತಾಃ ಘನಮಿವ ವೀರಂ ಪತಿಂ ಅನುಜಗ್ಮುಃ||ಸ|| ವ್ಯಾವಿದ್ಧಹಾರಕೇಯೂರಾಃ ಸಮಾಮೃದಿತವರ್ಣಿಕಾಃ ಸಮಾಗಲಿತ ಕೇಶಾಂತಾಃ ತಥಾ ಸಸ್ವೇದ ವದನಾಃ (ತಂ ತಾವಣಂ ಅನುಜಗ್ಮುಃ)

With eyes dizzy with intoxication and sleep Ravana's wives followed the heroic husband like lightning followed the dark clouds. With disarrayed necklaces , and smudged sandal paste and other unguents on the body, loosened hair, also with sweat on their faces (his wives followed him)

ಘೂರ್ಣಂತ್ಯೋ ಮದಶೇಷೇಣ ನಿದ್ರಯಾ ಚ ಶುಭಾನನಾಃ|
ಸ್ವೇದಕ್ಲಿಷ್ಟಾಂಗಕುಸುಮಾಃ ಸುಮಾಲ್ಯಾಕುಲಮೂರ್ಥಜಾಃ||17||
ಪ್ರಯಾಂತಂ ನೈರೃತಪತಿಂ ನಾರ್ಯೋ ಮದಿರಲೋಚನಾಃ|
ಬಹುಮಾನಾಚ್ಚ ಕಾಮಾಚ್ಚ ಪ್ರಿಯಾ ಭಾರ್ಯಾ ಸ್ತಮನ್ವಯುಃ||18||

ಸ|| ಮದಶೇಷೇಣ ನಿದ್ರಯಾ ಚ ಘೂರ್ಣನ್ತ್ಯಃ ಸ್ವೇದಕ್ಲಿಷ್ಟಾಂಗ ಕುಸುಮಾಃ ಸುಮಾಲ್ಯಾಕುಲಮೂರ್ಧಜಾH ಶುಭಾನನಾಃ (ತಂ ತಾವಣಂ ಅನುಜಗ್ಮುಃ)||ಸ||ಮದಿರಲೋಚನಾಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಭಾರ್ಯಾಃ ನಾರ್ಯಾಃ ಬಹುಮಾನಾಚ್ಚ ಕಾಮಾಚ್ಚ ಪ್ಯಾಂತಂ ತಂ ನೈಋತಪತಿಂ ಅನ್ವಯುಃ||

The wives of Ravana adorned with beautiful flowers in their hair, with garlands of wilted flowers due to sweat from their limbs, moving to and from being dizzy with left over intoxication as well as due to left over sleep , followed him .The drunken eyed dear wives, and other ladies followed the king of Rakshasas due to high regards and due to passion.

ಸ ಚ ಕಾಮಪರಾಧೀನಃ ಪತಿ ಸ್ತಾಸಾಂ ಮಹಾಬಲಃ|
ಸೀತಾಸಕ್ತ ಮನಾ ಮಂದೋ ಮದಾಂಚಿತಗತಿ ರ್ಬಭೌ||19||
ತತಃ ಕಾಂಚೀನಿನಾದಂ ಚ ನೂಪುರಾಣಾಂ ನಿಸ್ಸ್ವನಮ್|
ಶುಶ್ರಾವ ಪರಮಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸ ಕಪಿರ್ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ||20||

ಸ|| ತಾಸಾಂ ಪತಿಃ ಮಹಾಬಲಃ ಕಾಮಪರಾಧೀನಃ ಸೀತಾಸಕ್ತಮನಾಃ ಸಃ ಚ ಮಂದಃ ಮಂದಾಂಚಿತಗತಿಃ ಬಭೌ|| ತತಃ ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ ಸಃ ಕಪಿಃ ಪರಮಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಕಾಂಚೀನಿನಾದಂ ನೂಪುರಾಣಾಂ ಚ ನಿಃಸ್ವನಂ ಶುಶ್ರಾವ||

Their husband, the powerful and dull Ravana who is under the control of passion, with a mind lost on Sita and walked slowly .Then the son of wind god that Vanara heard the sounds of golden girdles and small bells of their anklets.

ತಂ ಚಾ ಪ್ರತಿಮಕರ್ಮಾಣಂ ಅಚಿಂತ್ಯಬಲಪೌರುಷಮ್|
ದ್ವಾರದೇಶಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ದದರ್ಶ ಹನುಮಾನ್ ಕಪಿಃ||21||
ದೀಪಿಕಾಭಿರನೇಕಾಭಿಃ ಸಮಂತಾದವಭಾಸಿತಮ್|
ಗಂಧತೈಲಾವಸಿಕ್ತಾಭಿಃ ಧ್ರಿಯಮಾಣಾಭಿರಗ್ರತಃ||22||
ಕಾಮದರ್ಪಮದೈರ್ಯುತಂ ಜಿಹ್ಮತಾಮ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಮ್|
ಸಮಕ್ಷಮಿವ ಕಂದರ್ಪಂ ಅಪವಿದ್ಧಶರಾಸನಮ್||23||
ಮಥಿತಾಮೃತಫೇನಾಭ ಮರಜೋ ವಸ್ತ್ರಮುತ್ತಮಮ್|
ಸಲೀಲ ಮನುಕರ್ಷಂತಂ ವಿಮುಕ್ತಂ ಸಕ್ತ ಮಂಗದೇ ||24||

ಸ|| ಕಪಿಃ ಹನುಮಾನ್ ಅಪ್ರತಿಮಕರ್ಮಣಾಂ ದ್ವಾರದೇಶಂ ಅನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಂ ಅಚಿನ್ತ್ಯಬಲಪೌರುಷಮ್ ( ರಾವಣಂ) ಚ ದದರ್ಶ|| ಗನ್ಧತೈಲಾವಸಿಕ್ತಾಭಿಃ ಅಗ್ರತಃ ಧ್ರಿಯಮಾಣಾಭಿಃ ಅನೇಕಾಭಿಃ ದೀಪಿಕಾಭಿಃ ಸಮನ್ತಾತ್ ಅವಭಾಸಿತಮ್|| ಕಾಮದರ್ಪಮದೈಃ ಯುಕ್ತಂ ಜಿಹ್ಮತಾಮ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಮ್ ಅಪವಿದ್ಢಶರಾಸನಮ್ ಸಮಕ್ಷಂ ಕಂದರ್ಪಂ ಇವ||ಮಥಿತಾಮೃತಫೇನಾಭಂ ಅರಜಃ ವಿಮುಕ್ತಂ ಅಂಗದೇ ಸಕ್ತಂ ಉತ್ತಮಂ ವಸ್ತ್ರಂ ಸಲೀಲಂ ಅನುಕರ್ಷಂತಂ (ತಂ ದದರ್ಶ)||

The Vanara Hanuman , who performs incomparable deeds saw the hero unimaginable strength and valor at the entrance. He (Ravana) was shining with fragrant oil lamps held in the front by many every where. Endowed with lust pride and intoxication, possessed of long hot red eyes with his quiver and arrows set aside, he looked like Manmatha himself. Without any dust, looking like foam of the churned nectar, the upper cloth which was stuck in his armlet was sportively dragged.

ತಂ ಪತ್ರವಿಟಪೇ ಲೀನಃ ಪತ್ತ್ರಪುಷ್ಪಘನಾವೃತಃ|
ಸಮೀಪಮಿವ ಸಂಕ್ರಾಂತಂ ನಿಧ್ಯಾತು ಮುಪಚಕ್ರಮೇ||25||
ಅವೇಕ್ಷಮಾಣಸ್ತು ತತೋ ದದರ್ಶ ಕಪಿಕುಂಜರಃ |
ರೂಪಯೌವನಸಂಪನ್ನಾ ರಾವಣಸ್ಯ ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ||26||

ಸ||ಪತ್ರವಿಟಪೇ ಲೀನಃ ಪತ್ರಪುಷ್ಪಘನಾವೃತಃ ಸಮೀಪಂ ಸಕ್ರಾಂತಂ ಮಿವ ತಂ ನಿಧ್ಯಾತುಂ ಉಪಚಕ್ರಮೇ|| ತತಃ ಕಪಿಕುಂಜರಃ ಅವೇಕ್ಷಮಾಣಃ ರಾವಣಸ್ಯ ರೂಪಯೌವನಸಂಪನ್ನಾಃ ರಾವಣಸ್ಯ ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ ದದರ್ಶ||

Hidden in the leaves on the branch covered with leaves and flowers Hanuman scaned the identity of the one coming nearer. Then the best of Vanaras looking carefully saw the Ravana's chief women who are young and beautiful.

ತಾಭಿಃ ಪರಿವೃತೋ ರಾಜಾ ಸುರೂಪಾಭಿರ್ಮಹಾಯಶಾಃ|
ತನ್ಮೃಗದ್ವಿಜಸಂಘುಷ್ಟಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪ್ರಮದಾವನಮ್||27||
ಕ್ಷೀಬೋ ವಿಚಿತ್ರಾಭರಣಃ ಶಂಕುಕರ್ಣೋ ಮಹಾಬಲಃ|
ತೇನ ವಿಶ್ರವಸಃ ಪುತ್ತ್ರಃ ಸದೃಷ್ಟೋ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ||28||
ವೃತಃ ಪರಮನಾರೀಭಿಃ ತಾರಾಭಿರಿವ ಚಂದ್ರಮಾಃ|
ತಂ ದದರ್ಶ ಮಹಾತೇಜಾಃ ತೇಜೋವಂತಂ ಮಹಾಕಪಿಃ||29||

ಸ|| ಮಹಾಯಶಾಃ ರಾಜಾ ಸುರೂಪಾಭಿಃ ತಾಭಿಃ ಪರಿವೃತಃ ಮೃಗಾದ್ವಿಜಸಂಘುಷ್ಟಂ ತತ್ ಪ್ರಮದಾವನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ|| ವಿಶ್ರವಸಃ ಪುತ್ರಃ ಕ್ಷೀಬಃ ವಿಚಿತ್ರಾಭರಣಃ ಶಂಕುಕರ್ಣಃ ಮಹಾಬಲಃ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ ಸಃ ತೇನ ದೃಷ್ಟಃ|| ಪರಮನಾರೀಭಿಃ ವೃತಃ ತಾರಾಭಿಃ (ವೃತಃ) ಚಂದ್ರಮಾ ಇವ ತೇಜೋವಂತಂ ತಂ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಮಹಾಕಪಿಃ ತಂ ತೇಜೋವಂತಂ ದದರ್ಶ||

The famous king surrounded by beautiful charming women entered the grove meant for women which echoed with sounds of beasts and birds. The very powerful son of Visravasa, the king of Rakshasa excited by drinking, wearing wonderful ornaments, with long tapering ears, was seen by him. Surrounded by best of women, looking like the Moon surrounded by stars, the brilliant Hanuman saw that splendid king of Rakshasas.

ರಾವಣೋsಯಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಇತಿ ಸಂಚಿತ್ಯ ವಾನರಃ|
ಅವಪ್ಲುತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಹನುಮಾನ್ ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ||30||
ಸ ತಥಾsಪ್ಯುಗ್ರತೇಜಾಃ ಸನ್ನಿರ್ಧೂತಸ್ತಸ್ಯ ತೇಜಸಾ|
ಪತ್ರಗುಹ್ಯಾಂತರೇ ಸಕ್ತೋ ಹಾನುಮಾನ್ ಸಂವೃತೋsಭವತ್||31||

ಸ|| ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃವಾನರಃ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಹನುಮಾನ್ ಅಯಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ರಾವಣ ಇತಿ ಸಂಚಿತ್ಯ ಅವಪ್ಲುತಃ ||ತಥಾ ಉಗ್ರತೇಜಾಃ ಸಃ ಹನುಮಾನ್ ತಸ್ಯ ತೇಜಸಾ ನಿರ್ಧೂತಃ ಪತ್ರಗುಹ್ಯಾಂತರೇ ಸಕ್ತಃ ಸಂವೃತಃ ಅಭವತ್||

The powerful Hanuman, the son of wind god , thinking that "this one of strong arms is Ravana" came down. Possessed of extraordinary strength Hanuman taken aback by the might of Ravana concealed deep in the leaves remained there.

ಸ ತಾಂ ಅಸಿತಕೇಶಾಂತಾಂ ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಸಂಹತಸ್ತನೀಮ್|
ದಿದೃಕ್ಷು ರಸಿತಾಪಾಂಗಾಂ ಉಪಾವರ್ತತ ರಾವಣಃ||32||

ಸ|| ತಂ ಅಸಿತಕೇಶಾಂತಂ ಸುಶ್ರೋಣಿಂ ಸಂಹತರತ್ನೀಂ ಅಸಿತಪಾಂಗಾಂ ದಿದ್ರುಕ್ಷುಃ ಸಃ ರಾವಣಃ ಉಪಾವರ್ತತ||

To look at the dark haired lady , with beautiful hips, plump breasts and dark side glances that Ravana returned to the Ashoka grove.

ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ
ಚತುರ್ವಿಂಶತ್ ಸಹಸ್ರಿಕಾಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಮ್
ಶ್ರೀಮತ್ಸುಂದರಕಾಂಡೇ ಅಷ್ಟಾದಶಸ್ಸರ್ಗಃ||

Thus ends Sarga eighteen of Sundarakanda in Ramayan the first ever poem in Sanskrit literature composed by the first poet sage Valmiki

|| Om tat sat ||