||Sundarakanda ||

|| Sarga 44||( Slokas text in Telugu )

(PS: This is a true translation of the Sanskrit epic which tends to have long descriptive sentences which are retained as they are)

||om tat sat||

సుందరకాండ.
అథ చతుశ్చత్వారింశస్సర్గః||

సందిష్టో రాక్షసేంద్రేణ ప్రహస్తస్య సుతో బలీ|
జంబుమాలీ మహదంష్ట్రో నిర్జగామ ధనుర్ధరః||1||

స|| ప్రహస్తస్య సుతః మహాదంష్ట్రః ధనుర్ధరః బలీ జంబుమాలి రాక్షసేంద్రేణ సందిష్టః నిర్జగామ||

Ordered by the king of Rakshasas, Jambumaali , the powerful son of Prahasta, with big teeth carrying a bow went (for battling Hanuman).

రక్తమాల్యాబరధరః స్రగ్వీ రుచిరకుండలః|
మహాన్వివృత్తనయనః చండః సమరదుర్జయః||2||
ధనుశ్శక్రధనుః ప్రఖ్యం మహద్రుచిరసాయకమ్|
విష్ఫారయాణో వేగేన వజ్రాశనిసమస్వనమ్||3||
తస్య విష్ఫా ర ఘోషేణ ధనుషో మహతా దిశః|
ప్రదిశశ్చ నభశ్చైవ సహసా సమపూర్యత||4||

స|| ( సః) రక్తమాల్యాంబరధరః స్రగ్వీ రుచిరకుణ్డలః మహాన్వివృత్తనయనః సమరదుర్జయః|| (సః) మహత్ రుచిరసాయకం శక్రధనుః ప్రఖ్యం ధనుః వజ్రాశనిసమస్వనమ్ వేగేన విష్ఫారయణః (నిర్జగామ) || తస్య ధనుషో మహతా విష్ఫారఘోషేణ దిశః ప్రదిశశ్చైవ నభశ్చైవ సహసా సమపూర్యత||

He was adorned with garland of red flowers and clothes, wearing a chaplet. With beautiful earrings and big round eyes he was fierce and invincible in war. He quickly left for the battle, with big radiant arrows, with a bow like that of Indra's bow, making loud noise as if thundering like the thunderbolt. The great thundering noises of his bow filled all the directions including the sky and other worlds.

రథేన ఖరయుక్తేన తమాగతముదీక్ష్య సః|
హనుమాన్ వేగసంపన్నో జహర్ష చ ననాద చ||5||
తం తోరణ విటంకస్థం హనుమంతం మహాకపిమ్|
జంబుమాలీ మహాబాహుర్వివ్యాథ నిశితైశ్శరైః|| 6||

హనుమాన్ వేగసంపన్నః రథేన ఖరయుక్తేన ఆగతం తం ఉదీక్ష్య జహర్ష చ ననాద చ||జంబుమాలి మహాబాహుః నిశితైః శరైః తం తోరణ విటంకస్థం మహాకపిం హనూమంతం వివ్యాథ ||

Hanuman endowed with great speed, seeing him come with a chariot drawn by donkeys was delighted and and made a loud noise. The powerful Jambumaali hit the great Vanara Hanuman who was standing on the archway with arrows.

అర్థ చంద్రేణ వదనే శిరస్యేకేన కర్ణినా|
బాహోర్వివ్యాథ నారాచైర్దశభిస్తం కపీశ్వరమ్||7||
తస్త తచ్ఛుశుభే తామ్రం శరేణాభిహతం ముఖమ్|
శరదీవాంబుజం పుల్లం విద్ధం భాస్కర రశ్మినా||8||
తత్తస్య రక్తం రక్తేన రంజితం శుశుభే ముఖమ్|
యథాకాశే మహపద్మం సిక్తం చందన బిందుభిః||9||

స|| అర్థ చంద్రేణ వదనే ఏకేన కర్ణినా శిరసి దశాభిః నారాచైః బాహ్వోః తం కపీశ్వరం వివ్యాథ||శరేణ అభిహతం తామ్రం తత్ ముఖం శరది భాస్కరేణ విద్ధం ఫుల్లం అమ్బుజమ్ ఇవ శుశుభే|| రక్తేన రంజితం రక్తం తస్య తత్ ముఖం చందనాబిందుభిః సిక్తం ఆకాశే మహాపద్మం యథా శుశుభే||

He troubled the best of Vanaras with a crescent shaped arrow on his face, with ten ear shaped arrows to the head and shoulders. Hit by the arrows his reddish face looked like a full blown lotus in atumn season hit by the rays of Sun. His red face glowing with blood was like a red lotus in the sky sprinkled with drops of red sandal.

చుకోప బాణాభిహతో రాక్షసస్యమహాకపిః|
తతః పార్శ్వేsతివిపులాం దదర్శ మహతీం శిలామ్|10|||
తరసా తాం సముత్పాట్య చిక్షేప బలద్బలీ|
తాం శరైర్దశభిః క్రుద్ధః తాడయామాస రాక్షసః||11||

స|| బాణాభిహితః మహాకపిః రాక్షసస్య చుకోప | తతః పార్శ్వే అతివిపులం మహతీం శిలాం దదర్శ| బలీ తాం తరసా సముత్పాట్య బలవత్ చిక్షేప | రాక్షసః క్రుద్ధః తాం దశాభిః శరైః తాడయామాస||

Hit by the arrows of the Rakshasa Hanuman was enraged. Then he saw a huge rock on the side. The mighty one having quickly lifted that one hurled the same. The enraged Rakshasa smashed that with ten arrows.

విపన్నం కర్మ తద్దృష్ట్వా హనుమాంశ్చండవిక్రమః|
సాలం విపులముత్పాట్య భ్రామయామాస వీర్యవాన్||12||
భ్రామయంతం కపిం దృష్ట్వా సాలవృక్షం మహాబలమ్|
చిక్షేప సుబహూన్ బాణాన్ జంబుమాలీ మహాబలః||13||
సాలం చతుర్భిశ్చిచ్ఛేద వానరం పంచభిర్భుజే|
ఉరస్యేకేన బాణేన దశభిస్తు స్తనాంతరే||14||

స|| చణ్డవిక్రమః వీర్యవాన్ హనుమాన్ తత్ కర్మ విపన్నం దృష్ట్వా విపులం సాలం ఉత్పాట్య భ్రామయామాస|| సాలవృక్షం భ్రామయంతం మహాబలం కపిం దృష్ట్వా జంబుమాలీ మహాబలః సుబహూన్ బాణామ్ చిక్షేప||సాలం చతుర్భిః చిచ్ఛేద వానరం పంచభిః భుజే ఉరసి ఏకేన బాణేన స్తనాంతరే దశభిః చిచ్ఛేద||

The fierce warrior Hanuman seeing that action being thwarted , saw a big tree , pulled out the same and started whirling. Seeing the mighty Vanara whirling the Sala tree , the mighty Jambumali attacked ( Hanuman) with many arrows. He cut off the tree with four arrows , and hit Vanara with five arrows on his shoulder, one arrow on his chest and ten arrows below the chest.

స శరైః పూరిత తనుః క్రోధేన మహతావృతః|
తమేవ పరిఘం గృహ్య భ్రామయామాస వేగతః||15||
అతివేగోsతివేగేన భ్రామయిత్వా బలోత్కటః|
పరిఘం పాతయామాస జంబుమాలేర్మహోరసి||16||

స|| శరైః పూరిత తనుః సః మహతా క్రోధేన వృతః వేగితః తం పరిఘమేవ గృహ్య భ్రామయామాస ||బలోత్కటః అతివేగః పరిఘం అతివేగేన భ్రామయిత్వా జంబుమాలే మహోరసి పాతయామాస||

With arrows all over his body , angry Hanuman took the same iron spear and started whirling again. Hanuman of immeasurable strength, with great speed whirling the iron spear threw it the chest of Jambumali.

తస్య చైవ శిరోనాస్తి న బాహూ న చ జానునీ|
న ధనుర్నరథో నాశ్వాస్త్రత్రాదృశ్యంత నేషవః||17||
స హతః సహసాతేన జంబుమాలీ మహాబలః|
పపాత నిహతో భూమౌ చూర్ణితాంగవిభూషణః||18||

స|| తత్ర తస్య శిరః చైవ నాస్తి| బాహూ న | జానునీ న| ధనుః న | రథః న | అశ్వాః నాదృశ్యంతః |ఇషవః న||జంబుమాలీ మహాబలః సహసా తేన హతః నిహతౌ చూర్ణితాంగవిభూషణః భూమౌ పపాత||

Then his head was not seen. No shoulders, no knees, no chariot , or the horses were seen. Nothing was left. With all parts of his body smashed to peices, the mighty Jambumali was quickly killed by him and fell on the ground.

జంబుమాలిం చ నిహతం కింకరాంశ్చ మహాబలాన్|
చుక్రోధ రావణః శ్రుత్వా కోపసంరక్తలోచనః||19||

స|| రావణః మహాబలాన్ కింకరాంశ్చ జంబుమాలిం చ నిహతం శ్రుత్వా కోపసంరక్త లోచనః చుక్ర్రోధ||

Ravana hearing the death of Jambumali and the Kinkaras became enraged with blood oozing out of his eyes.

స రోషసంవర్తిత తామ్ర లోచనః
ప్రహస్తపుత్రే నిహతే మహాబలే|
అమాత్యపుత్రాన్ అతివీర్యవిక్రమాన్
సమాదిదేశాశు నిశాచరేశ్వరః||20||

స|| సః నిశాచరేశ్వరః రోషసంవర్తిత తామ్రలోచనః మహాబలే ప్రహస్తపుత్రే నిహతే అమాత్యపుత్రాన్ అతివీర్య విక్రమాన్ ఆశు సమాదిదేశ ||

As the mighty Jamubmali was killed, the Rakshasa king with his eyes red and rolling in anger ordered the sons of the ministers who are highly valiant warriors.

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే ఆదికావ్యే వాల్మీకీయే
చతుర్వింశత్ సహస్రికాయాం సంహితాయామ్
శ్రీమత్సుందరకాండే చతుశ్చత్వారింశస్సర్గః ||

Thus ends the forty fourth Sarga of Sundarakanda in Ramayana the very first poem composed in Sanskrit by the first poet sage Valmiki.

||om tat sat||