||Sundarakanda ||

|| Sarga 59||( Slokas text in Telugu )

(PS: This is a true translation of the Sanskrit epic which tends to have long descriptive sentences which are retained as they are)

||om tat sat||

సుందరకాండ.
అథ షష్టితమస్సర్గః||

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా వాలిసూనురభాషత|
అయుక్తం తు వినా దేవీం దృష్టవద్భిశ్చ వానరాః||1||
సమీపం గన్తుమస్మాభీ రాఘవస్య మహాత్మనః|
దృష్టాదేవీ న చాssనీతా ఇతి తత్ర నివేదనమ్||2||
అయుక్తమివ పశ్యామి భవద్భిః ఖ్యాతవిక్రమైః|

స|| తస్య హనుమతస్య తత్ వచనం శ్రుత్వా వాలి సూనుః అభాషత|| వానరాః దృష్టవద్భిః అస్మాభిః దేవీ వినా మహాత్మనః రాఘవస్య సమీపం గంతుం అయుక్తం తు||ఖ్యాతవిక్రమైః భవద్భిః దేవీ దృష్టా న ఆనీతా చ ఇతి తత్ర నివేదితుం అయుక్తం ఇవ పశ్యామి||

Hearing those words of Hanuman , the son of Vali spoke as follows. " Oh Vanaras ! Going near the great soul Raghava is not proper without the divine lady who has been seen. To inform that divine lady is seen but not brought is not proper for you all known for your valor".

న హి నః ప్లవనే కశ్చిన్నాపి కశ్చిత్పరాక్రమే||3||
తుల్యః సామరదైత్యేషు లోకేషు హరిసత్తమాః|
తేష్వేవం హతవీరేషు రాక్షసేషు హనూమతా||4||
కిమన్యదత్రకర్తవ్యం గృహీత్వా యామ జానకీం|

స|| హరిసత్తమాః సామరదైత్యేషు లోకేషు ప్లవనే నః తుల్యః కశ్చిత్ నహి | ప్రాక్రమే అపి కశ్చిత్ న||తేషు రాక్షసేషు హనుమతా ఏవం హతవీరేషు అత్ర కిం కిం అన్యత్ కర్తవ్యం జానకీం గృహీత్వా యామ||

There are none in the Suras or Daityas who are a match to the noble Vanaras in flying or in a battle. Hence having killed the Rakshasa heroes what other action is left. Let us get Sita.

తమేవం కృతసంకల్పం జామ్బవాన్ హరిసత్తమః||5||
ఉవాచ పరమప్రీతో వాక్యమర్థవదర్థవిత్||6||

స|| అర్థవిత్ హరిసత్తమః జామ్బవాన్ పరమప్రీతః ఏవం కృతసంకల్పం తం అర్థవిత్ వాక్యం ఉవాచ||

The noble Vanara Jambavan knower of ways of execution of tasks, having made up his mind very pleased spoke meaningful words.

న తావదేషా మతి రక్షమానో యథా భవాన్పశ్యతి రాజపుత్త్ర|
యథా తు రామస్య మతిర్నివిష్టా తథా భవాన్పశ్యతు కార్యసిద్ధిమ్||7||

స|| రాజపుత్ర భవాన్ యథా పశ్యతి ఏషా మతిః నః అక్షమా | నతావత్ తు | రామస్య మతిః యథా నివిష్టా తథా భవాన్ కార్యసిద్ధిం పశ్యతు||

Oh Prince ! The way you thought of is not acceptable to my mind. Though we are capable we should follow the thinking of Rama and you should see that the task is accomplished.

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే ఆదికావ్యే వాల్మీకీయే
చతుర్వింశత్ సహస్రికాయాం సంహితాయామ్
శ్రీమత్సుందరకాండే షష్టితమస్సర్గః ||

Thus ends the Sixtieth Sarga of Sundarakanda in Ramayana the first poem ever composed in Sanskrit by the first poet sage Valmiki

||om tat sat||